در دیانت بهایی پاک و عفیف بودن فقط مختص روابط جنسی نمی شود بلکه بهاییان در زندگی خود امر شده اند که در نگاه ، حرکات و سکنات ، افکار و نیت ، چشم ، گوش و زبان کمال عفت و پاکی را حفظ کنند. طبق بیان مبارک " کونوا فی الطّرف عفیفاً " تاکید می کنند که در نگاه انسان باید پرهیزگار باشد برای مثال چشم ما نباید چیز هایی را ببیند که خلاف ارزش وجود انسانی است و کلماتی را به زبان برانیم یا استماع کنیم که ما را از شرافت انسانی دور گرداند.

پاک و عفیف بودن در دیانت بهایی به قبل از ازدواج و وفاداری به همسر نیز مربوط می شود. طبق فرموده ی حضرت ولی امرالله کسی که زنا انجام دهد در عالم بعد از کلیه ی عوالم الهی محروم می گردد و کاملاً می میرد وجای هیچ ترقی ندارد همچنین در کتاب مستطاب اقدس خداوند می فرماید: " قد حرم علیکم القتل و الزنا ثم الغیبة و الا فترا اجتنبوا عما نهیتم عنه فی الصحائف و الالواح " این عمل را حرام ، مجرم را مساوی فرد قاتل و خطای او را تا آن حد بزرگ می شمارند.

ما بهاییان معتقدیم که روح انسان نشأت گرفته از روح حضرت لایزال خداوند بی مانند است. انسان به دنیا آمده تا با استفاده از این جسم و نعمات روح خود را قوی سازد و کمالات انسانی را کسب کند و در راه کمال خود و دیگران قدم بردارد. بر اساس این بیان مبارک که می فرمایند: " کلمه ی طیبه و اعمال طاهره ی مقدسه به سماء عزّ احدیّه صعود نماید." پس فقط اعمال پاک و مقدس مقبول حضرت بی نیاز است و لاغیر. همچنین تأکید می فرمایند که نباید به دنوّ اخلاق و پستی اطراف خود توجه نموده و راضی به تفوقی نسبی باشیم بلکه باید با ایمانی قوی و طلب تأئید از خداوند اهریمن نفس و هوی را مغلوب سازیم و در راه کسب کمالات و فضائل اخلاقی بکوشیم.

آیا می شود که پیامبری احکامی را به پیروان خود بدهد ولی از آنها بخواهد که خلاف آن عمل کنند؟ حتماً غیر ممکن است. پس به امید آنکه عقیده را با حقیقت اشتباه نگیریم و احکام اصلی هر آئینی را بخوانیم وسپس قضاوت کنیم.