حضرت بهاءالله در سال 1817 میلادی ، 1233 هجری قمری در طهران پایتخت ایران متولد شدند. از اوان طفولیت آثار عظمت در آن حضرت ظاهر بود. ایشان در منزل آموزش مختصری دیدند ، اما احتیاج نداشتند که در مدرسه ای وارد شوند زیرا از طرف خداوند دارای علم لدنی بودند. حضرت بهاءالله از خانواده ای اصیل و شریف بودند و در جوانی مشاغل عالیه ای در دربار شاه به حضرتشان پیشنهاد شد ، لیکن نپزیرفتند. ایشان مایل بودند که بیشتر اوقاتشان را صرف کمک به ستمدیدگان ، بیماران و مستمندان نمایند و از حق و عدالت دفاع کنند.

دو جنبه از زندگی حضرت بهاءالله هست که خوب است هر یک را جداگانه ذکر نمائیم. یکی مشقاتی که تحمل کردند و دیگری تأثیر فوق العادهای که بر قلوب و افکار مردم داشتند. این دو جنبه در واقع ویژگی تمام انبیای الهی است.