یکیدیگر از تعالیم حضرت بهاءالله که از اهداف دیانت بهایی است ، همان وحدت عالم انسانی می باشد. در تعالیم بهائی به ما گفته شده است که ما میوه های یک درختیم و برگهای یک شاخه. با اینکه ما از نظر جسمانی و احساسی متفاوتیم ، و استعداد و تواناییهای مختلفی داریم ، ولی از یک ریشه به وجود آمده ایم ، همه متعلق به خانواده بشریم.

بشریت را می توان تشبیه به گلستان وسیعی نمود که در آن گلهایی با شکلها ، رنگها و عطرهای مختلف در کنار هم روئیده اند. جذابیت و زیبایی گلستان به تنوع آن است. ما نباید اجازه دهیم که اختلافات(مانند قیافه ظاهری ، خلق و خو ، پیشینه ، آراء و افکارمان)سبب مجادله و کشمکش گردد. باید افراد نوع بشر را گلهای زیبایی ببینیم که درگلستان بشریت روئیده اند و از تعلق به این گلستان مسرور باشیم. با اینکه وحدت نوع بشر حقیقتی غیر قابل انکار است ، ولی مردم آنقدر از این حقیقت دور هستند که وحدت بخشیدنشان کار ساده ای نیست. من و شما و در کل افرادی که تصمیم میگیرند که به جامه بهائی بپیوندند باید برای ایجاد وحدت و حفظ آن تلاش و مشارکت کنند ما همه در این تلاشیم که افکار و اعمالمان را با اعتقاداتمان به وحدت عالم انسانی در یک مسیر سوق دهیم. به ما گفته شده ، زمانی که فکر جنگ در ذهنمان خطور میکند ، باید فوراً آن را به فکر صلح تبدیل کنیم. زمانی که احساس نفرت در قلبمان نقش می بندد ، آن را به احساس عشق تبدیل نماییم. ما باید تا آنجا که می توانیم بر تعصباتمان غلبه کنیم. تعصبات نژاد ، رنگ ، ملیّت ، فرهنگ ، دین و جنس همه جزء بزرگترین موانع در ساختن جهانی بهتر هستند. بسیاری از تعالیم بهائی به ما می آموزد که چگونه راه وحدت پوییم و به دیگران کمک کنیم تا در این رته گام بردارند. عبارت زیبایی از یکی از بیانات حضرت عبدالبها وجود دارد که میفرمایند :"حضرت بهاءالله دایره وحدت را ترسیم فرموده اند و طرحی برای وحدت مردمان و اجتماع ایشان در ظل سراپرده وحدت ارائه نموده اند و این از عنایات الهی است. همه ما باید با جان و دل بکوشیم تا حقیقت وحدت در بین ما جلوه نماید و هرچه بکوشیم ، قوت بیشتری نصیب ما خواهد شد."